Legenda o herbie Mrągowa

Atrakcje

Osada Mrągowo i jej okolice były otoczone gęstymi lasami, jednak były to okolice mało zamieszkane przez ludzi. Ludność tej osady oraz okolic zajmowała się hodowlą bydła a także rybołówstwem i bartnictwem, a w lasach napotkać można było wiele gatunków zwierząt (głównie niedźwiedzie brunatne i wilki). Zwierzęta te wyrządzały mnóstwo strat atakując owce i kozy, czasami nawet krowy i konie, co sprawiało, że pomniejszał się dobytek gospodarzy i nie byli w stanie wyżywić swoich rodzin oraz płacić podatków. Osadnicy, którzy zajmowali się bartnictwem próbowali chronić swoje barcie zawieszając je wysoko na drzewach, jednak były one niszczone a miód wyjadany przez niedźwiedzie.

W okolicy grasowała duża niedźwiedzica, która szczególnie dawała się we znaki mieszkańcom osady i okolic. Atakowała zwierzęta domowe, nie bała się podchodzić do osady nawet w dzień. Wszystkie próby jej upolowania nie przynosiły żadnych rezultatów.

Gdy 20.II.1444 roku osada uzyskała prawa miejskie został utworzony urząd burmistrza oraz zatrudniony został strażnik porządku. Strażnik ten wytypował najmłodszych i najsilniejszych mężczyzn, którzy pod jego wodzą mieli zabić dokuczliwą niedźwiedzice. Planem strażnika było spojenie niedźwiedzicy miodem zmieszanym ze spirytusem a nawet zabicie jej, jednak plan ten się nie powiódł. Chęć spróbowania wódki przez śmiałków była silniejsza niż chęć pozbycia się niedźwiedzicy. Od tej pory wódka ta nosiła nazwę „niedźwiedziówki”.

Burmistrz, zdenerwowany z powodu niewykonanego planu zwrócił się o pomoc do wojska i obiecał wysokie wynagrodzenie za trofeum myśliwskie, dlatego też szybko została zorganizowana obława na niedźwiedzicę, którą widziano na bagnach jeziora Czarnego. Gdy zaczęto strzelać, ołowiane kule trafiły w tylną lewą łapę zwierzęcia, które wydając skowyt zaczęło uciekać w kierunku Kętrzyna. Po chwili znaleziono w zaroślach ledwie żywą niedźwiedzicę, żołnierze zabili ją i odcięli postrzeloną łapę. Trofeum zanieśli do Mrągowa i pokazali burmistrzowi jako dowód pomyślnego wywiązania się z umowy. Burmistrz kazał powiesić łapę nad drzwiami magistratu na znak, że groźne zwierzę zostało pokonane. W ten oto sposób powstał herb Mrągowa.

Legenda o herbie Mragowa autorstwa Pawła Tarymy

A działo się to na terenach Galindii staropruskiej
Gdy Konrad Mazowiecki snuł plany podbojowe dzięki potędze krzyżackiej
Ziemia galindzka weszła w skład balgijskiego komturstwa
Obiekt sporu między biskupami warmińskimi a władzami Zakonu wywodzącymi
się z pospólstwa
Powstała strażnica obronna i dom zakonny w Szestnie w 1348 roku
A dostępu do nich broniło pasmo jezior przed wrogiem idącym z
południowego mroku
Na terenie zaś Mrągowa w tym samym roku zbudowano drewnianą strażnicę
By na widok najeźdźcy litewskiego- Kiejstuta mieć uniesioną przyłbicę
Ale mieszkańców tych terenów co innego sen z powiek spędzało
Bo potwora z najprawdziwszych piekieł przygnało
W kierunku miasta z matecznika niedźwiedź wyszedł
Głodny straszliwie więc najeść się przyszedł
Wystraszeni mrągowscy mieszczanie wyruszyli na obławę
Przy okazji mieć z niedźwiedzia strawę
Zwabili w pułapkę niedźwiedzia miodem
Lecz zabić go było trzeba szybko nie mimochodem
Niedźwiedź w potrzasku się szamocze i tarmosi
Wtem myśliwy łapę zamaszystym ruchem kosi
Zraniony wyrwał się z zasadzki
I pognał do Kętrzyna by zginąć tam według ludzkiej racji
Uradowani mieszkańcy Mrągowa przynieśli do miasta niedźwiedzią łapę
Na znak herbowy miasta mając chrapę
Żona burmistrza na cześć myśliwego trunek warzy
"Niedźwiedziówką"- taką nazwą go darzy
Połączenie wody, miodu i gorzałki
Podczas uczty mocno uderzyło biesiadników w pałki
Stąd niedźwiedzia łapa w herbie Mrągowa
Niepotrzebna by zrozumieć druga głowa
Sensburg- dawna nazwa Mrągowa od niemieckiego się wywodzi
Sense to kosa i wiecie o co chodzi
Burg to po niemiecku osada
O legendzie Mrągowa każdy dziś gada...

Prześlij znajomemu

Sugeruj poprawkę

Pobierz w formacie PDF

Wersja do wydruku